بشرى در جلوگيرى از تخلف و نقض اين است كه مراقبين و مأمورين انتظامى به ظواهر اعمال مردم بگمارند و براى متخلفين و نقض‌كنندگان قانون كيفرى تعيين نمايند كه تنها در صورت قدرت قانون و ظهور جرم اجرا خواهد شد و بس . ولى دين آسمانى اولًا : مانند قوانين بشرى و رژيم‌هاى معمولى مراقبان خصوصى نسبت به ظواهر اعمال مردم دارد . ثانياً : از راه وضع فريضه امربه‌معروف و نهى از منكر همه مردم را بىاستثنا مراقب اعمال همديگر و نگهبان قانون قرار داده و ثالثاً : جزء عقايد دينى است كه اعمال مردم از نيك و بد ، ضبط و حفظ و براى روز بازخواست بايگانى مىشود و رابعاً : بالاتر از همه اينها خداى جهان و جهانيان به انسان و عمل وى محيط و در همه حال و در هر جا حاضر و ناظر است . و نسبت به كيفر اعمال اضافه به كيفر اين جهانى كه مانند قوانين بشرى در هر جرم تعيين شده كيفر روز بازخواست كه هرگز تبعيض و استثنا برنمىدارد جزء عقايد دينى است . خداى متعال مىفرمايد : « أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ » « 1 » اطاعت و فرمانبردارى كنيد خدا را و فرمانبردارى كنيد پيغمبر و صاحبان امر را از خودتان . و مىفرمايد : « وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ » « 2 » مردان با ايمان و زنان با ايمان بعضشان سرپرستان بعض ديگرند به معروف امر مىكنند و از منكر نهى مىكنند . و مىفرمايد :

--> ( 1 ) . نساء ، آيه 59 ( 2 ) . توبه ، آيه 71